25 Μαΐου, 2024
Σύλλογος Μεταπτυχιακών Κοινωνικής & Αλληλέγγυας Οικονομίας
Expand search form
0 0.00

Cart

No products in the cart.

Blog

Δημόσιες συμβάσεις και φορείς Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας: Η περίπτωση της Ελλάδας

Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία

Οι νομοθετικές αλλαγές προς την κατεύθυνση των κοινωνικά υπεύθυνων συμβάσεων προκύπτουν από ευρύτερες ευρωπαϊκές πολιτικές που τοποθετούν ψηλά στην ατζέντα τους την κοινωνική οικονομία. Συγκεκριμένα την βλέπουν ως ένα μέρος του πλάνου της ανάπτυξης χωρίς αποκλεισμούς και της μείωσης του αριθμού των ανθρώπων που απειλούνται από τη φτώχεια ή τον κοινωνικό αποκλεισμό, ιδιαίτερα στην εποχή της κρίσης. Οι βασικοί τρόποι με τους οποίους προσδοκάται η επίτευξη αυτών των στόχων σε ό,τι αφορά τις δημόσιες συμβάσεις, σύμφωνα με την Οδηγία 2014/24/ΕΕ, η οποία μεταφέρθηκε στην ελληνική νομοθεσία με το Ν. 4412/2016, είναι η ενσωμάτωση κοινωνικών ρητρών ως κριτήρια επιλογής, ανάθεσης και εκτέλεσης μιας σύμβασης, ο διαχωρισμός μιας σύμβασης σε τμήματα, οι κατ’ αποκλειστικότητα ανατιθέμενες συμβάσεις και το απλοποιημένο καθεστώς ανάθεσης για κοινωνικές και άλλες ειδικές υπηρεσίες.

Η εικόνα του τομέα στην Ελλάδα, όπως προκύπτει από σχετικές δημοσιευμένες Εκθέσεις, επιδρά στον τρόπο που εμπλέκονται οι φορείς ΚΑΛΟ στο πεδίο συμβάσεων στην Ελλάδα, όπως προκύπτει από την έρευνα που έγινε σε δημοσιευμένες πράξεις αναθέσεων και διακηρύξεις. Το κατά κύριο λόγο μικρό μέγεθός των φορέων και η αριθμητικά ισχυρή παρουσία των Κοιν.Σ.Επ. Συλλογικής και Κοινωνικής Ωφέλειας, για τις οποίες στην ελληνική νομοθεσία δημοσίων συμβάσεων δεν υπάρχει καμία ειδική πρόβλεψη, έχει ως αποτέλεσμα τη μικρή συμμετοχή αυτών σε δημόσιες συμβάσεις χαμηλής αξίας με διαδικασίες απευθείας ανάθεσης (έως 20.000 ευρώ χωρίς ΦΠΑ). Εξαίρεση αποτελούν οι Κοι.Σ.Π.Ε., οι οποίοι ωφελούνται, ως φορείς Ένταξης, των προβλέψεων για συμβάσεις ανατιθέμενες κατ’ αποκλειστικότητα κυρίως με αντικείμενο τους τομείς της καθαριότητας.

Κατά την άποψη του δείγματος φορέων που ερωτήθηκαν με τυχαία δειγματοληπτική έρευνα προέκυψε ότι βλέπουν θετικά την ενδεχόμενη συμμετοχή τους σε διαδικασίες δημοσίων συμβάσεων και ότι έχουν μείγμα δραστηριοτήτων που ενδιαφέρει τις αναθέτουσες αρχές· πλην όμως αυτό δεν μεταφράζεται σε συνεργασία μέσω διαδικασιών ανάθεσης. Επίσης, θεωρούν ότι οι αναθέτουσες αρχές σε επίπεδο πολιτικής βούλησης και κατάρτισης στελεχών υστερούν. Τέλος, από την πλευρά τους οι φορείς αναγνωρίζουν τη δυσκολία τους να διαθέσουν κυρίως οικονομικούς πόρους για τη συμμετοχή τους σε διαγωνιστικές διαδικασίες και για την εκτέλεση μιας σύμβασης σε περίπτωση καθυστερήσεων πληρωμών.

Προηγούμενο Άρθρο

Το crowdfunding ως μέσο χρηματοδότησης κοινωνικών επιχειρήσεων

Επόμενο Άρθρο

Θεωρίες και Πρακτικές Μικροπίστωσης στις Απαρχές της ΚΑΟ

You might be interested in …

Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία

Οι πολιτικές της Ε.Ε. για την προώθηση της ΚΑΟ – Η συμβολή των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών & Επενδυτικών Ταμείων (ΕΔΕΤ) του ΕΤΠΑ και του ΕΚΤ στο ΕΣΠΑ 2014-2020 και οι προκλήσεις για τη νέα Περίοδο 2021-2027. Οι περιπτώσεις των ΠΕΠ Αττικής, Στερεάς Ελλάδας και Πελοποννήσου

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως απόρροια της οικονομικής κρίσης στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας έθεσε τη στρατηγική «Ευρώπη 2020» με στόχο την βιώσιμη ανάκαμψη και την εξασφάλιση της κοινωνικής, οικονομικής και εδαφικής συνοχής. Αναγνωρίζοντας τις δυνατότητες […]

Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία

Θεωρίες και Πρακτικές Μικροπίστωσης στις Απαρχές της ΚΑΟ

Η μικροπίστωση αποτελεί ιστορικό προηγούμενο και βασικό συστατικό του ευρύτερου πλαισίου της μικροχρηματοδότησης. Εξ αρχής στόχος υπήρξε η ανακούφιση χωρίς διακρίσεις από τη φτώχεια σε όλες τις μορφές της. Διαχρονικά και διατοπικά έλαβε διάφορες μορφές […]

Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία

Αντιλήψεις και εμπόδια στη συμμετοχή σε συνεταιριστικά εγχειρήματα

Οι Συνεταιρισμοί εξελίσσονται διαγενεακά με την εξέλιξη της ανθρωπότητας εξαιτίας της ρητής ανάγκης αρχικά για την επιβίωση και κατόπιν για την ανάπτυξη παραγωγικών δραστηριοτήτων που συμβάλλουν στην ευημερία και την κοινωνική εξέλιξη. Οι συνεταιρισμοί είναι […]