Κοινωνικής & Αλληλέγγυας Οικονομίας

Διερευνώντας τη σχέση των αξιών του Κοινοτισμού με τις σύγχρονες δομές ΚΑΟ στην Ελλάδα. Κοινωνικοοικονομικές και πολιτισμικές διαστάσεις.

Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία

Η παρούσα διπλωματική εργασία επιχειρεί να διερευνήσει τη σχέση του αξιακού συστήματος του Κοινοτισμού με τις σύγχρονες δομές της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας (ΚΑΟ) μέσα από μια αναζήτηση των κοινωνικοοικονομικών και πολιτισμικών διαστάσεων που αυτές λαμβάνουν. Η αναζωπύρωση στις μέρες μας συζητήσεων για συλλογικά εγχειρήματα και μορφές συλλογικής δράσης «γεννιέται» λόγω της ανάγκης να επιλυθούν καθημερινά προβλήματα των ανθρώπων, τα οποία ο καπιταλιστικός τρόπος οργάνωσης δημιουργεί, αλλά παράλληλα αποτυγχάνει να επιλύσει ή να εξισορροπήσει.

Επιχειρώντας μια πραγματολογική κατανόηση των μορφών ενσωμάτωσης, των τρόπων ανθρώπινης συσχέτισης, της μορφής νοητικής κατασκευής της κοινότητας μέσω κοινωνιολογικής προσέγγισης, και της παράθεσης των κοινωνικών, οικονομικών και πολιτισμικών διαστάσεων του Κοινοτισμού και της Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας –σε παγκόσμιο επίπεδο αλλά και στην Ελλάδα- φάνηκε ότι η υπόθεση αλληλεξάρτησης Κοινοτισμού και ΚΑΟ είναι δυνητικά ρεαλιστική υπό την προϋπόθεση ότι εμφορούνται από το ίδιο αξιακό σύστημα. Τα αυτοδιαχειριζόμενα εγχειρήματα της ΚΑΟ που δραστηριοποιούνται κυρίως στις γειτονιές και στις κοινότητες στοχεύουν στο να κοινωνικοποιήσουν και να εκδημοκρατίσουν την οικονομία παράγοντας προϊόντα και υπηρεσίες με μια νέα κοινωνική χρησιμότητα και ωφελιμότητα, σεβόμενα τους πεπερασμένους πόρους του πλανήτη. Επίσης, επιδιώκουν να μετασχηματίσουν και την κοινωνία καθώς ο τρόπος λειτουργίας τους αποτελεί μια εναλλακτική μετακαπιταλιστική πρόταση.

Από την άλλη ο Κοινοτισμός επιδιώκει ανάμεσα σε άλλα την επανατοπικοποίηση των μέσων παραγωγής μέσα από μια δικαιοκρατική και διανεμητική αλληλεγγύη λαμβάνοντας υπόψη τις τοπικές ανάγκες, το συμφέρον της κοινότητας και τα οικολογικά δεδομένα της περιοχής. Οι έννοιες Κοινοτισμός και ΚΑΟ υλοποιούνται ήδη στο σύγχρονο πολύπλοκο κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον, δημιουργώντας υποκείμενα και όχι αντικείμενα της οικονομίας, που πιστεύουν ότι αυτή δεν είναι εκτός ελέγχου τους, αλλά είναι μια πραγματική οικονομική προσπάθεια δημιουργίας ενός κόσμου ηθικής αλληλεξάρτησης και αλληλεγγύης. Μιας αλληλεγγύης που επιχειρεί να διασφαλίσει τη διασύνδεση της πολυμορφίας των υπαρχόντων κοινωνικών μορφωμάτων, αλλά και να καταστήσει σαφές στο άτομο-υποκείμενο ότι οφείλει πλέον να αναλάβει υπεύθυνα τη ζωή του αποδομώντας σταδιακά το καπιταλιστικό φαντασιακό του. Η εν εξελίξει διαδικασία δημιουργίας αυτού του υποκειμένου αποτελεί μια ηθική δυναμική ανάπτυξης που συνεπάγεται τη συνεχή επιλογή του επαναπροσδιορισμού του εαυτού του ως υποκειμένου μιας κοινοτικής οικονομίας.

Previous Article

Ο κοινοβουλευτικός λόγος περί Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας (ΚΑΟ) στην Ελλάδα την περίοδο της κρίσης (Ν.4430/2016)

Next Article

Η αγρο-οικολογική μετάβαση και τα εναλλακτικά αγροτροφικά δίκτυα

You might be interested in …

Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία

Αλληλασφαλιστικές και συνεταιριστικές ασφαλιστικές επιχειρήσεις: ο οικονομικός και κοινωνικός τους αντίκτυπος

Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται την αλληλασφάλιση και την συνεταιριστική ασφάλιση, και ειδικότερα την παρουσίαση της θεωρίας και των βασικών στοιχείων σχετικά με το μέγεθος και τη δυναμική του τομέα, όπως και τη μελέτη συγκεκριμένων […]

Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία

Η σημασία των συνεταιρισμών στο κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον και στην αειφορία.

Η βιώσιμη/αειφόρος ανάπτυξη αποτέλεσε σημαντικό στόχο των πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κυρίως μέσω της «Στρατηγικής 2020» και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει προσκαλέσει τα κράτη μέλη να προσαρμόσουν τις εθνικές τους πολιτικές επιλογές στους οικονομικούς στόχους […]

Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία

Αξιοποίηση της ΚΑΟ για την κοινωνική και εργασιακή ένταξη των ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού, μέσα από το παράδειγμα των κοινωνικών κέντρων που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα

Οι ευάλωτες ομάδες και συγκεκριμένα οι άνθρωποι με αναπηρία, αντιμετωπίζουν πιο έντονα τον κίνδυνο του κοινωνικού αποκλεισμού, κυρίως λόγω της δυσκολίας πρόσβασης στην αγορά εργασίας. Οι χώρες του ΟΗΕ και της ΕΕ εντάσσουν στις πολιτικές […]