Κοινωνικής & Αλληλέγγυας Οικονομίας

Ανάπτυξη της Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας στην Ελλάδα της κρίσης: Το σχετικό νομοθετικό πλαίσιο, η βιωσιμότητα και τα όρια των εφαρμογών του

Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία

Η κοινωνική αλληλέγγυα οικονομία αποτελεί ένα νέο μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης, το οποίο εντοπίζεται μεταξύ του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα και επιχειρεί να καλύψει τις ανάγκες που δεν ικανοποιούνται στο πλαίσιο των προαναφερθέντων τομέων. Έτσι, η κοινωνική αλληλέγγυα οικονομία ανήκει στον τρίτο τομέα, προωθώντας μια σειρά από διαφορετικές αρχές όπως αυτές της συνεργασίας, της αλληλεγγύης και της δημοκρατικής διαχείρισης. Αν και οι ρίζες της εντοπίζονται στο παρελθόν, στην Ελλάδα έχει γνωρίσει ιδιαίτερη άνθιση την τελευταία δεκαετία. Αυτό μπορεί να γίνει κατανοητό, αν ληφθεί υπόψη ότι αποτελεί μια αντίδραση στην οικονομική κρίση, στην υποχώρηση των ιδιωτικών επενδύσεων και στην αποδυνάμωση του κράτους πρόνοιας.

Έτσι, αναδεικνύεται ως η κατάλληλη λύση προκειμένου να επιτευχθεί ο μετασχηματισμός της οικονομικής ανάπτυξης με παράλληλη απαλοιφή των κοινωνικών ανισοτήτων, του κοινωνικού αποκλεισμού, της ανεργίας και γενικότερα των κοινωνικών αδικιών. Στην Ελλάδα, μολονότι παρατηρείται μια σημαντική άνθιση της κοινωνικής αλληλέγγυας οικονομίας, πολλά είναι αυτά που πρέπει να γίνουν ώστε να απελευθερωθεί το πλήρες δυναμικό της. Οι δυσχέρειες που εμποδίζουν την πλήρη ανάπτυξη της ΚΑΟ αποδίδονται στους σχετικούς νόμους, και ιδίως στον πρόσφατο 4430/2016. Αν και δεν πρέπει να παραβλέπεται η κρίσιμη σημασία αυτού του νόμου και ιδιαίτερα η συμβολή του στην αποκρυστάλλωση της έννοιας της κοινωνικής αλληλέγγυας οικονομίας, υποστηρίζεται ότι, παρότι έχουν γίνει σημαντικές προσπάθειες για τη βελτίωση του καθεστώτος αυτού, και την αντιμετώπιση των προβλημάτων της κοινωνικής αλληλέγγυας οικονομίας, τα βήματα που πρέπει να γίνουν είναι ακόμα πολλά.

Οι περιορισμοί είναι δύο ειδών. Κατά πρώτον, πρόκειται για περιορισμούς σχετικούς με το νομοθετικό πλαίσιο εντός του οποίου αναπτύσσεται η έννοια της κοινωνικής αλληλέγγυας οικονομίας. Κατά δεύτερον, πρόκειται για περιορισμούς σχετικούς με την εφαρμογή δημοσίων πολιτικών για την ενίσχυση των φορέων της ΚΑΟ και τη στήριξή τους και από το κράτος. Μάλιστα, εντοπίζονται τέσσερις προβληματικοί τομείς που απαιτούν τη δημόσια δράση και ενίσχυση. Πρόκειται για τον τομέα της ενημέρωσης, της χρηματοδότησης, της νομοθεσίας και της εκπαίδευσης.

Το υφιστάμενο μοντέλο ανάπτυξης της κοινωνικής αλληλέγγυας οικονομίας, όπως έχει αναπτυχθεί στην Ελλάδα, δεν κρίνεται βιώσιμο, ωστόσο έχουν λάβει χώρα βήματα βελτίωσης και μελλοντικά, με την προώθηση κατάλληλων παρεμβάσεων, υπάρχει η δυνατότητα έκφρασης του πλήρους δυναμικού της.

Previous Article

Τοπικά αγροτικά προϊόντα και εναλλακτική νησιωτική ανάπτυξη υπό το πρίσμα της Κ.ΑΛ.Ο. Η περίπτωση της Λέσβου

Next Article

Η πρόσβαση των προϊόντων των ελληνικών αγροτικών συνεταιρισμών στις αλυσίδες των σούπερ μάρκετ

You might be interested in …

Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία

Αξιολόγηση Ομολόγων Κοινωνικού Αντίκτυπου ως χρηματοδοτικό εργαλείο των επιχειρήσεων της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας

Η πρόσβαση σε χρηματοδότηση είναι ένα ιδιαίτερα σημαντικό ζήτημα, το οποίο απασχολεί τα εγχειρήματα της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας (εφεξής ΚΑΟ). Οι χρηματοδοτικές λύσεις οι οποίες με μια πρώτη ανάγνωση φαίνεται να είναι αρκετά ενδιαφέρουσες […]

Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία

Προσεγγίσεις στον κοινωνικό μετασχηματισμό στην Ελλάδα της κρίσης: οπτικές από τον χώρο των κινημάτων και της αριστεράς

Στόχος της παρούσας εργασίας είναι να χαρτογραφηθούν οι προσεγγίσεις εκείνες που αναδύθηκαν ως κυρίαρχες σε σχέση με τον κοινωνικό μετασχηματισμό τα χρόνια της επονομαζόμενης «κρίσης» στην Ελλάδα, μέσα από την οπτική των ανθρώπων που συμμετείχαν […]

Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία

Η αποτύπωση των ενισχυτικών παραγόντων της συνεταιριστικής οργανωσιακής φιλοσοφίας ως προς την ένταξη στην εργασία των Ληπτών Ψυχιατρικών Υπηρεσιών και η πρακτική εφαρμογή τους

Η παρούσα διπλωματική εργασία στοχεύει στη μελέτη των κοινωνικών συνεταιρισμών ως εναλλακτικό παράδειγμα επιχειρηματικής οργάνωσης. Εστιάζει, στο ρόλο τους ως προς την ένταξη στην εργασία ατόμων από περιθωριοποιημένες ομάδες πληθυσμού και συγκεκριμένα στους λήπτες ψυχιατρικών […]